كشتههاى اين جنگ شامل نيروهاى "تيپ گولانى"، "تيپ ناحال"، "تيپ چتربازان"، "واحد ويژه ماگلان"، "تيپ 401 زرهى"، "نيروى دريايى" و "تيپ 269 سايرت ماتكال"بودند. واحدهاى نامبرده، برجستهترين و مشهورترين يگانهاى رزمى ارتش رژيم صهيونيستى هستند
در تمام ايام جنگ 33 روزه لبنان ارتش صهيونيستى به هيچوجه در وضعيتى قرار نگرفت كه بتواند خسارات خود را با طرف لبنانى مقايسه كند. در حالى كه تلفات نظاميان صهيونيست در نبردهاى زمينى، روزبهروز توسط رسانههاى صهيونيستى و همچنين شبكه تلويزيونى "المنار" (ارگان حزبالله لبنان) به سراسر جهان مخابره مىشد، هيچ آمار دقيق و قابل اعتمادى از تلفات وارده به رزمندگان مقاومت اسلامى وجود نداشت. حزبالله تنها در چند مورد انگشتشمار به شهداى مقاومت اسلامى اشاره كرده بود و اسراييل هم هيچ دليل و مدركى براى دعاوى عجيب و غريب خود مبنى بر كشته شدن صدها چريك مقاومت (تا مرز 500 و 600 نفر) ارائه نمىكرد و همين نشان مىداد كه آمار ارائه شده از سوى رسانهها و واحدهاى جنگ روانى صهيونيستى از چه ميزانى از صحت و سقم برخوردار است.ارتش صهيونيستي با پخش اعلاميه هايي كه با بي سليقه گي كاملي طراحي شده بودند ، بار ها ليست هاي عريض و طويلي از اسامي فرماندهان كشته شده حزب الله را در روستا هاي جنوب لبنان پخش مي كرد كه تنها باعث خنده مردم مي شد چرا كه صاحبان اكثر آن اسامي در طول جنگ بارها به زادگاه خود و ديگر روستاهاي جنوب تردد مي كردند و دروغ هاي شاخداري را كه براي انتشار آن ها از اسكادران هاي هوايي ارتش صهيونيستي استفاده مي شد برملا مي نمودند.
در حالى كه دوربينهاى تلويزيونى، تصاوير منحصر به فرد انهدام تانكهاى "مركاوا"، سقوط هلىكوپترهاى "آپاچى"، انتقال مجروحان غرق در خون اسراييلى به بيمارستانهاى "حيفا"، "صفد" و "طبريه" و تشييع و دفن اجساد سربازان اسراييلى را همه روزه به سراسر جهان مخابره مىكردند، حتى يك عكس يا چند ثانيه فيلم از چريكهاى در حال رزم حزبالله وجود نداشت، هيچ گزارشى از آنان پخش نمىشد و حتى شبكه تلويزيونى "المنار" هم فيلمى از نيروهاى در حال رزم خود پخش نمىكرد. آنچه رسانههاى بينالمللى از لبنان منتشر مىكردند، تنها به خاك و خون كشيده شدن غيرنظاميان (اعم از كودكان و زنان و سالخوردگان) و آوارگى و خرابى خانه و كاشانه شيعيان "ضاحيه" و "جنوب لبنان" بود.. از سوى ديگر روزنامهها و تلويزيونها نيز پر بود از تصاوير و فيلمهاى همرزمان و همقطاران آنان كه روى برانكارد و داخل آمبولانسها از درد ناله مىكردند و در مقابل، دريغ از حتى يك تصوير از جنازه يا مجروحى كه متعلق به نيروهاى حزبالله باشد. اين توازن به قدرى مضحك بود كه اسارت سه نيروى عادى حزبالله به دست صهيونيستها و نمايش عكس و فيلمهاى آن هم، كمكى به بهبود اوضاع نكرد.
پس از برقراري آتش بس و پايان جنگ 33 روزه، باز هم هيچ آماري از شهداي حزب الله در جنگ ارائه نشد و اين موضوع براي رژيم صهيونيستي بسيار گران تمام شد زيرا كه هيچ سندي براي اثبات دعاوي اين رژيم درباره تلفات حزب الله را در اختيار تحليلگران و كارشناسان صهيونيست قرار نمي داد.حتي شمارش تابوت هايي كه پس از پايان جنگ در روستاهاي جنوب لبنان تشييع مي شد كمكي به صهيونيست ها نكرد زيرا به هيچ وجه قابل تشخيص نبود كه تشييع شده گان جزو مقتولين در صحنه نبرد رويارو هستند يا در جريان بمباران هاي هوايي جان داده اند.امروز با گذشت دو سال از پايان جنگ 33 روزه، هنوز هم هيچ آمار مشخصي از اعضاي رسمي حزب الله كه در جنگ هاي زميني به شهادت رسيده اند وجود ندارد اما آمار آن ها چيزي در حدود 100 نفر تخمين زده مي شود. با احتساب آن دسته از كادر هاي حزب الله كه هنگام حضور در خانه هاي خود يا در دفاتر محلي حزب الله بر اثر بمباران هوايي به شهادت رسيدند، اين آمار به حدود 200 تا 250 نفر ارتقا پيدا مي كند. در مقابل وزارت جنگ رژيم صهيونيستي آماري را از نظاميان كشته شده خود را منتشر كرده است كه گرچه با توجه به سوابق عدم صداقت دستگاه هاي رسمي اين رژيم و همچنين شدت و حدت جنگ هاي زميني لبنان دور از واقعيت به نظر مي آيد اما در هر حال تنها آمار رسمي منتشر شده مي باشد. متن كامل اين ليست به شرح زير است:
در مقابل وزارت جنگ رژيم صهيونيستي آماري را از نظاميان كشته شده خود را منتشر كرده است كه گرچه با توجه به سوابق عدم صداقت دستگاه هاي رسمي اين رژيم و همچنين شدت و حدت جنگ هاي زميني لبنان دور از واقعيت به نظر مي آيد اما در هر حال تنها آمار رسمي منتشر شده مي باشد. متن كامل اين ليست به شرح زير است:
بر اساس اين آمار از سوى پايگاه اينترنتى وزارت امور خارجه رژيم صهيونيستى منتشر شده است ،117نظامى صهيونيست در جريان نبرد با چريكهاى مقاومت اسلامى به قتل رسيدند. از اين تلفات به ترتيب:
هشت نفر در 21 تير (روزآغاز جنگ)،
*4 نفر در 23 تير،
*2 نفر در 28 تير،
*6 نفر در 29 تير،
*4 نفر در 2 مرداد،
*9 نفر در 4 مرداد،
*3 نفر در 10 مرداد ،
*يك نفر در 11 مرداد،
*4 نفر در 12 مرداد،
*3 نفر در 13 مرداد،
*2 نفر در 14 مرداد،
*12 نفر در 15 مرداد،
* 5 نفر در 16 مرداد،
*2 نفر در 17 مرداد،
*16 نفر در 18 مرداد،
* 3 نفر در 19 مرداد،
* 24 نفر در 21 مرداد (سىامبن روز جنگ)،
* 9 نفر در 22 مرداد و
*يك نفر در 27 مرداد (سه روز پس از آتش بس) به هلاكت رسيدهاند(اين كشته، از افسران تيپ "269 سايرت ماتكال" بود كه طى يك عمليات "هلى برن" ناموفق به دست حزبالله كشته شد.)
به اين ترتيب سىامين روز جنگ، پرتلفاتترين مقطع براى ارتش صهيونيستى بود و تنها سه روز بعد مقامات صهيونيست آتش بس را پذيرفتند. كشتههاى اين جنگ شامل نيروهاى "تيپ گولانى"، "تيپ ناحال"، "تيپ چتربازان"، "واحد ويژه ماگلان"، "تيپ 401 زرهى"، "نيروى دريايى" و "تيپ 269 سايرت ماتكال"بودند. واحدهاى نامبرده، برجستهترين و مشهورترين يگانهاى رزمى ارتش رژيم صهيونيستى هستند كه هر كدام در تاريخ جنگ هاي اعراب و اسراييل كارنامه عريض و طويلي دارند.البته آمار هاي ديگري نيز از طريق برخي پايگاه هاي اطلاع رساني غربي منتشر شده است كه آن ها هم به دليل بالا بودن آمار زياد قابل اعتنا نمي باشد اما تجربه نشان داده است كه بايد آمار ارائه شده از سوي صهيونيست ها را حد اقل در 2 ضرب كرد.
+ نوشته شده توسط در دوشنبه 1 مهر1387 و ساعت
|


